Showing posts with label சு.ச. Show all posts
Showing posts with label சு.ச. Show all posts

Sunday, January 23, 2011

நெஞ்சுக்கு நடுவில் தொங்கிய வாக்மேன்

சுமித்ரா, நக்மா இரண்டு பேரும் காணாமல் போனது எங்களுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. அப்பாடா...,,, தலைக்கு வந்தது தலைப் பாகையோடு சென்றது என மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தோம். ஏறக்குறைய கொண்டாட்டங்கள் துவங்கிவிட்டன... இந்த சூழலில் எங்கள் தானைத் தலைவர், அன்பு அண்ணன், கடமைதவறா மாவீரன் டயபாலிக் எங்களை அழைத்தார். அவர் வகுப்புத் தலைவர் அல்லவா..., பொறுப்பு பொங்கி வழிந்தது....

என்னடா..,

போயி ரெண்டு பேரெயும் கூட்டிட்டி வாங்கடா..,

ரெண்டில்ல

ரெண்டோடு ரெண்டு நாலு..........


நாங்கூப்டாவல்லாம் வரமாட்டா.......... வேற யாராயவது அனுப்பு,


கடுப்பானார் டயபாலிக். சற்று கோபமாகவே சென்சார் செய்யக்கூட கூச்சப்படும் வகையில் தனது சர்வாதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி டயபாலிக் எங்களுக்கு உத்தரவிட்டார்..
==========================================================


கதையின் முதல் பகுதி "அடப்பாவி மணமேடையில்கூட


இரண்டாம் பகுதி நண்பர்கள் என்றும் சொல்லலாம்

மூன்றாம் பகுதி இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமா?

நான்காம் பகுதி ஃபிகர் இல்லடா.., ஃபிகர் மாதிரி

ஐந்தாம் பகுதி ஒருத்திக்கு எத்தனை பேர்டா லவ் லெட்டர் கொடுப்பீங்க

ஆறாம்பகுதி நான்கு பெண்களைக் காணவில்லை. சுட்டிகளைப் பயன்படுத்திப் படித்துவிடுங்கள்.
=========================================================

முதல்பகுதியில்


எங்களில் முதலில் திருமணம் ஆனது சுமித்ராவிற்குத்தான். இன்னும் பயிற்சிக் காலத்தில் நாங்கள் அனைவரும் இருந்ததால் சுமித்ராவின் திருமணத்திற்கு எல்லோரும் சென்றிருந்தோம். மணமக்களுக்குப் பரிசுகளை நாங்கள் கொடுத்தபோது சுமித்ராவின் கணவர் சுமன்குமாரைப் பார்த்து கேட்ட கேள்விதான் எங்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

"ஏன் இந்தப் பையன் மட்டும் இவ்வளவு சோகமாய் இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்.

"அடப்பாவி மணமேடையில்கூட என் வாழ்க்கையில் விளையாடுகிறாயா" என்று சொன்னாள் சுமிதரா.

(ஒரு ஞாபகத்துக்காக) கதை சுபமாகத்தான் முடியும்

=========================================================

வரவர டயபாலிக் ரொம்ப பண்றாண்டா..,, இவளுகல்லாம் வந்தா என்ன? போனால் என்ன? இவளுகப் போயி தேடச் சொல்றாண்டா.. புலம்பிக்கொண்டே வந்தான் சச்சின்.., அறிவைத் தவிர எல்லாம் வளர்ந்திருக்கும். அவ என்னைக்காவது நம்மள மதிச்சிருக்காளா? அவள ஏண்டா நம்ம தேடணும். சச்சினுக்கு நக்மா என்றாலே அலர்ஜி.. அல்ர்ஜி என்றால் சாதாரண அலர்ஜி அல்ல. அனாபைலாகிக்ஸ் என்று சொல்லக் கூடிய அளவு அதி தீவிர அலர்ஜி. கடுப்பின் உச்சத்தில் டயபாலிக்கை கொதறிக்கொண்டே இருந்தான். இத்தனைக்கும் அந்தப் பெண்களின் காதலர்கள் என்ற லேபிளில் ஆள் இருக்கும் போது தன்னை அனுப்புவதில் இன்னும் பெரிய கோபம்.

வாடா.., இன்னொரு முறை லால்பாக் சுத்திப் பார்க்கலாம். சற்று சமாதானப் படுத்திக்கொண்டே லால்பாக் கில் வலம்புரியாக சுற்ற ஆரம்பித்தோம். நண்பன் இங்கிலீஷ் குப்பனும், அஜித்தும் இடம்புரியாகச் சுற்ற ஆரம்பித்தார்கள்.

250 ஏக்கர் பரப்பலவில் பரந்துவிரிந்து கிடக்கும் பெரிய பூங்கா அது. தோட்டங்களாகவே பரவிக்கிடந்தது. அதில் செடிகளிலேயே கடிகாரம் செய்து வைத்திருந்தனர்.

டேய் அங்க பாரு சச்சின் கூவினான். என்னடா ட்ரெஸ் இது ஆம்பிளையா பொம்பளையான்னே தெரியல..............

போடா. இந்த ஊர்ல நெரயாப் பெண்கள் ஜீன்ஸ் போடறாங்க........ வந்த வேளையைப் பாரு..

ஆனா இந்த மாதிரி எந்தப் பொம்பளயும் ஜீன்ஸ் போட மாட்டா. எவ்ளோ பெரிய கூலர்ஸ் போட்டிருக்கா பாரு. நான்கூட வழியில வாங்கலாம்னு சொன்னேன். நீதான் மஞ்சுளா( உலகம் சுற்றும் வாலிபன் நாயகியேதான்) கண்ணாடி மாதிரி இருக்குன்னு சொல்லீட்டே.....

நாங்கள் போகும் வழியில் ஒரு அம்மன் கோவில் இருந்தது. அங்கு உள்ள பெட்டிக்கடையில் 20அல்லது30 ரூபாய் கண்ணாடிகள் குவித்துவைத்திருந்தனர். அதைக் கேட்டு சச்சின் அடம்பிடித்துக் கொண்டிருந்தான். நாங்கள்தான் கேவலமாக இருப்பதாகச் சொல்லித்தடுத்துவந்தோம். ஆனால் அதே மாதிரி கண்ணாடி இங்கே இன்னொரு பெண்..

பாதுகாப்பான தொலைவுக்கு சச்சினை அழைத்துவந்துவிட்டு நாங்கள் இருவரும் அந்த நாகரீக மங்கையை நோட்டமிட ஆரம்பித்தோம். ஒரு கையில் ஏதோஒரு சிப்ஸ், இன்னொரு கையில் வேறொரு ஐட்டம்.

டேய் வாக்மேன் பாருடா...

இல்லடா அவ பொண்ணுதான்.., எனக்கு நல்லாத்தெரியுது.

நானும் அதைத்தாண்டா சொல்றேன்..

வாக்மேன் எங்க மாட்டியிருக்கா பாரு...

எங்கே என்று வாய் கேட்டாலும் கண்களுக்கு அந்த இடம் கிடைத்துவிட்டது..

அந்த பெண் அணிந்திருந்த டி-சர்ட்டின் நெஞ்சுப் பகுதியில் வாக்மேனை செருகிக் கொண்டு இரண்டு கைகளிலும் ஏதோ ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு அந்தப் பெண் நடந்துகொண்டிருந்தாள்.. வாக்மேன் கருவி சற்று எடை கூடிய கருவி என்பது அது மாட்டிய இடத்தை கீழே இழுத்ததில் இருந்து எங்களால் உணரமுடிந்தது.

அவள்ந்டையே வேறொரு மாதிரி இருந்தது. அப்போது அந்த அவளின் தோழிப் பெண் வந்து சேர்ந்தால். தோழியைப் பார்த்த உடன் எங்களுக்கு அடையாளம் தெரிந்துவிட்டது. அந்த நாகரீக வேற்று கிரகவாசி நக்மாதான் என்று.. வேகமாக அவள் அருகில் சென்றோம்.

நக்மா எங்கள் வகுப்பில் இருந்தாலும் கடந்த ஒரு ஆண்டில் அவளை நாங்கள் (நான்) அவ்வளவு அருகில் இருந்து பார்த்ததில்லை. தவிரவும் புடவை கட்டி கோட் போட்டுப் பார்த்த ஜீவராசியை நாகரீகக் கண்கொண்டு பார்த்ததில் எங்களுக்கு அடையாளம் காண்பதில் சிரமம் ஏற்பட்டுவிட்டது. தனது ரசனையும், நக்மாவின் ரசனையும் கூலர் விஷயத்தில் ஒன்றாய் அமைந்தது சச்சினுக்கு மிகுந்த சந்தோஷம். டயபாலிக் எது செய்தாலும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கும்டா.. (டயபாலிக்கின் பாத்திரம் வித்தியாசமானது அவர் எது சொன்னாலும் அவரது நண்பர்கள் அவரைத் திட்டுவார்கள். ஆனால் அவர் சொல்வதைத்தான் கேட்பார்கள்)

போற்றுவார் போற்றட்டும்; தூற்றுவார் தூற்றட்டும் போகட்டும் டயபாலிக்குக்கே

என்ற எண்ணமே டயபாலிக் யின் நண்பர்களுக்கு இருந்தது.

டயபாலிக் யை புகழ்ந்து கொண்டே நக்மாவுடன் கடலை போட ஆரம்பித்தான். சச்சினுக்கு கல்லூரி வாழ்க்கையில் அதுதான் முதல் கடலை. அதுவே நன்கு விளைந்து கொண்டிருந்ததில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி. நடுவில் வாக்மேனின் கேசட் கூட மாற்றிவிட்டான்.அவள் இரண்டு கையிலும் வைத்திருந்த நொறுக்கு தீனிகளை கைகளை மாற்றாமல் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். இவன் பேசிக்கொண்டே இருந்தபோதிலும் காதில் இருந்த இயர்பீஸை கழட்டாமலேயே சச்சினுடன் கடலை போட்டுக் கொண்டுவந்தாள் நக்மா, கூடவே அல்லக் கையும்

பத்தடி தள்ளி நானும் அவர்கள் பின்னாலேயே பேருந்துவுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

பேருந்தில் சுமித்ராவும் உட்கார்ந்திருந்தாள். இங்கிலீஸ் குப்பனையும் அஜித்தையும் பார்த்தியா? இது நான்



நாங்க ஏன் அவனுகள பார்க்கணும்? வழக்கம் போல் சுமித்ரா உதார்விடத்தொடங்கினாள்

உங்க ரெண்டு பேரையும் தேடிட்டுத்தான் வந்தானுக...

நாங்க என்ன சின்னப் பொண்ணுகளா... தொலஞ்சு போக சுமித்ரா கொஞ்சம் அமைதியாக பதில் சொன்னமாதிரி இருந்தது.

உங்களுக்காகத்தான் வண்டி ஒருமணிநேரம் காத்துக் கிடக்கு. இது இன்னொரு தோழி.

அவர்களைப் பார்ர்கவே இல்லை என்று சொல்லிவிட டயபாலிக் கொஞ்ச நேரம் பொறுமையாக இருக்கச் சொன்னான்.

கொஞ்ச நேரத்தில் இங்கிலீஷ் குப்பனும் அஜித்தும் வந்து சேர்ந்தனர்.

கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்கேன். நீ பாட்டுக்கு வந்துக்கிட்டே இருக்க வந்ததும் கோபத்துடன் அஜித் சொன்னான்.

சுமித்ராவின் தோழி:- நான் அப்பவே சொன்னேன். இவதான்

கூப்ட்டா போகதடி. விவகாரம் புடிச்சவனுக ன்னு சொன்னா..

இங்கிலீஷ் குப்பன்:-உங்களத்தேடி நாங்க வந்தா எங்களுக்கு அல்வா கொடுத்துட்டு சுத்துரியா

சுமித்ரா:-இங்க பாரு நீ எங்கள தேடி வருவேன்னு எங்களுக்கு எப்படித் தெரியும். ஏதோ ரவுசு உடறேன்னு நினைச்சு அப்படிச் சொன்னேன். நீ பாட்டுக்கு பேசிக்கிட்டே போற.. முதல்ல வாய மூடு..

இங்கிலீஷ் குப்பன் பயங்கர கடுப்புடன் அடிங்க்............... என்று சொல்லிக் கொண்டு பாய்ந்தான் . மூடு என்பது அவர்களின் வட்டாரச் சொல்லில் ஒரு கெட்டவார்த்தை என்பது அதன்பின் தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது.

திருதிருவென முழித்துக் கொண்டிருந்தான் சுமன்குமார்

=========================================================

தொடரும்

Sunday, February 21, 2010

நான் ஒண்ணுமே பண்ணலயே (புனைவுதான், அனுபவமல்ல)

வயதுப் பெண் ஒருத்தி, கல்லூரி மாணவி, அதுவும் தீஃபக் குமாருடன் சூடான கிசுகிசுவில் இருப்பவள் பேசிக்கொண்டே மயக்கம் போட்டு விழுந்தவுடன்  சவீதாவுக்கு ஏதேதோ நினைவுகள் வந்தன. உங்கள் நினைவுக்கு ஒன்றும் தோன்றவில்லை என்றால் இந்தச் சுட்டியைத் தட்டுங்கள் ஏதாவது தோன்றும்.

சே.., சே அதெல்லாம் இருக்காது.

சவீதாவுக்கு சுமித்ராவின் மீது நம்பிக்கை இருந்தாலும் தீஃபக் குமாரின் மீது இல்லை. என்னடி பண்ணலாம்.

எனக்கு தீஃபக் குமாரைப் பத்தித் தெரியும். இதுலயெல்லாம் அவன் நல்ல தற்காப்போட தான் இருப்பான்.இது தோழி.

தோழியை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்துக் கொண்டே சுமித்ராவின் முகத்தில் தண்ணீரைத் தெளித்தாள். (ஏற்கனவே சுமித்ரா மயக்கம் போட்ட கதையை அறிந்து கொள்ள இந்தச் சுட்டி உதவும்.)


மயக்கம் தெளிந்த சுமித்ராவின் கண்கள் கலங்கியிருந்தன. தெளித்திருந்த தண்ணீரின் புண்ணியத்தில் முகம் முழுவதுமே நீர் திவளைகள் தேங்கியிருந்தன.

என்னடி இப்படிப் பண்ணிட்ட.., இது சவீதா


அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் பண்ணியிருக்க மாட்டாடி  நீ கொஞ்சம் சும்மா இருக்கியா...............,

நான் ஒண்ணுமே பண்ணிலடி.

நான் சொல்லல, இவ ஒன்னும் தெரியாத பாப்பாடி

இவர்கள் என்ன பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று சுமித்ராவிக்கு புரியாவிட்டாலும் சவீதாவிற்கும் சவீதாவின் தோழிகளுக்கும் நன்றாகவே புரிந்துதான் இருந்தது.

அந்த ஆளு கூட நான் ஃபோட்டாவெல்லாம் எடுத்துக்கவே இல்லடி.  நெஜமாவே நீங்கெல்லாம் பாத்தீங்களாடி.

இப்போதும் சவீதாவுக்கு சுமித்ரா மயக்கம் போடும் முன் நடந்து கொண்டிருந்த பேச்சுக்கள் நினைவுக்கு வந்தன, அதே நேரத்தில் மீண்டும் அவளுக்கு அதன் தொடர்ச்சியும் எண்ண ஓட்டத்தில் வந்துகொண்டேதான் இருந்தது.

நீங்க ரெண்டுபேரும்  அன்றைக்கு பொருட்காட்சியில் சுத்துனது எல்லோருக்கும் தெரியும். பொருட்காட்சியில்தான் நீங்கள் இருவரும் ஜோடியாக உரசிக்கொண்டு நடந்து வருவது படத்தில் நன்றாகத் தெரிகிறது.

நாங்க ஜோடியாவெல்லாம் போகலப்பா..,

அவன பொருட்காட்சி வாசல்லதான் பார்த்தேன். பொருட்காட்சி எப்படி போகுது?  கலெக்சன் எப்படி? எந்த ஸ்டால் நல்லாயிருக்கும்னு பொத்தாம் பொதுவா கேட்டுகொண்டு இருந்தான். நம்ம ஸ்டால் முடிஞ்ச பிறகு நான் நம்ம ஸ்டால்லயே இருந்திட்டேண்டி.உருகும் மனிதன், பேசும் தனித்தலை  
நிகழ்ச்சி முடியும்வரை நான் அங்கேயேதான் இருந்தேன் இது எல்லோருக்கும் தெரியும்.

சரி சரி.., நீ நடந்துவந்த கொஞ்ச நேரத்தில அந்த புகைப்படம் எடுத்து இருப்பாங்க போல.., அப்புறம் ஏண்டி அந்த உரசு உரசிக்கிட்டு வர்ர..,

உரசிட்டு எல்லாம் வரலேப்பா..,  கூட்டத்தில பேசுனது கேட்கல அதுனால் கொஞ்சம் பக்கத்தில நடந்து வந்தேன். என்னப் பத்தி உனக்குத் தெரியாதா?

படத்தில பார்க்க அப்படியெல்லாம் தெரியல.., ரெண்டு பேரும் நெருக்கமாக கொஞ்சிக்கிட்டு வர்ரமாதிரி இருந்துச்சு..,

நெருக்கமாக என்று சொல்லும்போதே தோழியின் குரல் ஒரு உருக்கம் காட்டியது,

இப்ப என்னடி பண்றது?

ஒண்ணும் பண்ண முடியாது.

பேசாம   டீன் கிட்ட கம்ப்ளைண்ட் பண்ணிடலாமா?

பண்ணலாம்,  ஆனால் எல்லோரும் அந்த புகைப்படத்தை அப்படியே நம்புவாங்க, நீதான் காதலிச்சு ஏமாத்திறேன்னு சொல்லுவாங்க,,

ஏண்டி யர்ருக்குமே மனசாட்சி இருக்காதா?

ஆமா மனசாட்சி இருக்கிறதா சொல்றவங்க எல்லாம் நீதான் தீபக்குமாரை ஏமாத்தினதா சொல்லிட்டு இருப்பாங்க..,   

தீபக் குமார்தான் ரொம்ப மோசம்னு எல்லோரும் சொல்றாங்களே.., யாருமாடி என்ன நம்ப மாட்டாங்க..,

அவ்வளவு மோசமான ஆளையே காதலிச்சு பழம் கொடுத்த ஆளுன்னுதான் உண்னப் பேசுவாங்க

இப்ப என்னதான் செய்யறது?

யோசிப்போம், மரத்தை வச்சவன் தண்ணி ஊத்தாம போய்டுவானா?  அதுதான் உன் மூஞ்சியப் பார்த்தாலே தெரியுதே..,

தொடரும்====================>>>>>>>>>>>>>>>>


முந்தைய பாகங்களுக்கு இந்தச் சுட்டி
======================================================



=========================================================

Thursday, January 28, 2010

சுமித்ராவின் சரித்திரம் பக்கம் 6

சுமன் மடியில் படுத்திருந்த சுமித்ராவை பார்த்தவுடன் எங்களுக்கு கொடைக்கானல் நிகழ்ச்சிகள் நினைவுகளில் வந்தது. ஏனோ மறக்க நினைத்தாலும் அதன் தொடர்ச்சியும் சேர்ந்து மூளையின் ஒரு மூலையில் ஓட ஆரம்பித்தது.

==================================================

கதையின் முதல் பகுதி "அடப்பாவி மணமேடையில்கூட


இரண்டாம் பகுதி நண்பர்கள் என்றும் சொல்லலாம்

மூன்றாம் பகுதி இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமா?

நான்காம் பகுதி ஃபிகர் இல்லடா.., ஃபிகர் மாதிரி

ஐந்தாம் பகுதி ஒருத்திக்கு எத்தனை பேர்டா லவ் லெட்டர் கொடுப்பீங்க

சுட்டிகளைப் பயன்படுத்தி படித்துவிடுங்கள்

========================================================

நாங்கள் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைக்காக ஆட்களையெல்லாம் சேர்த்துவிட்டு சுற்றுலாவைத் தொடர ஆரம்பித்தோம். சேட்டைக்கார மாணவர்கள் வேறு வந்திருந்தார்கள் அல்லவா... அவர்களைப் பற்றிய ஒரு அறிமுகம் இந்தச் சுட்டியில் உள்ளது. அவர்கள் பாட்டுக்கு பாட்டு விளையாட ஆரம்பித்திருந்தனர். ஏறக்குறைய பயணம் தொடங்கி பனிரெண்டு மணிநேரம் ஆகியிருந்ததால் ஓரளவு மாணவ, மாணவியரிடம் ஒரு கூச்சம் விலகியிருந்தது. அது ஒருசிலரிடம் மட்டும்தான்.

சேட்டை3 உரத்த குரலில் பாட ஆரம்பித்தான்..

மடிமீது தலைவைத்து விடியும்வரை தூங்குவோம்

உடனே அடுத்தவன் பாட ஆரம்பித்தான். மறுநாள் எழுந்து பார்ப்போம்.

உண்மையில் பாடல் வரிகள் அப்படித்தான் இருக்கும். ஆனால் அவர்கள் பாடிய ராகம்தான் கொஞ்சம் வேறு மாதிரி இருந்தது. அதுவும் மறுநாள் எழுந்து பார்ப்போம் என்று பாடிவிட்டு எழுந்துநின்று எட்டிப் பார்த்துவிட்டு

இன்னும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் என்னாவது?

இந்தப் பார்வைக்குத்தானா பெண்ணானது?


போன்ற பாடல்களையும் பாட ஆரம்பித்திருந்தனர்.

போட்டியின் விதிக்கு கொஞ்சமும் சம்பந்தம் இல்லாத பாடல்கள் வந்த போதிலும் எதையும் ரசிக்கும் மனநிலையில் இருந்த சகாக்கள் அதைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. உண்மையில் அந்த குழுவில் இருந்த பல மாணவிகளுக்கு இப்படியெல்லாம் பாடல்கள் தமிழில் வந்திருக்கின்றதா? என்று கூடத்தெரியாது.

எங்கள் வகுப்புத்தலைவர் ராஜஸ்ரீயின் ரசிகராக இருந்தகாரணத்தால் ராஜஸ்ரீ நடித்த சிலபடங்கள் பேருந்தில் இருந்த சின்னத்திரையில் ஓடவிட்டிருந்தார். (இந்தியன் படமும் பாடல்களும் உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டம் அது) ஆரம்பத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவித்த மக்கள் காதலிக்க நேரமில்லை படத்தின் நகைச்சுவையில் கொஞ்சம் லயித்திருந்தகாரணத்தாலும் மற்றும் சிலர் கடலை சாகுபடியில் குதித்திருந்த காரணத்தாலும் மற்றும் சிலர் பாட்டுப் போட்டியில் களம் இறங்கியிருந்தகாரணத்தாலும் அந்தப் படம் அது பாட்டுக்கு ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அப்படியே பாட்டுப் போட்டி திசைமாறி வார்த்தை விளையாட்டாக மாறியிருந்தது. தொடர்ச்சியாக இரண்டுநிமிடம் தமிழில் பேசும் போட்டி அது. ஒருவார்த்தையை மூன்றுமுறை உபயோகப் படுத்தக் கூடாது. ஆங்கில வார்த்தை உபயோகப் படுத்தக் கூடாது போன்ற பல கடினமான விதிமுறைகளைக் கொண்ட போட்டியாக அது இருந்தது. ஆனால் சேட்டைக் குழாமில் இருந்த மாணவர்கள் எந்தமாதிரி தலைப்புகளைக் கொடுத்தாலும் மடியில் தலைவைத்துப் படுப்பதைப் பற்றியே பேச ஆரம்பித்தனர். இந்தப் போட்டி பயங்கர சூடாக அமைந்த காரணத்தால் மற்ற கடலை கோஷ்டிகளும் இதைப் பற்றியே பேச ஆரம்பித்திருந்தனர்.

இதையெல்லாம் சட்டை செய்யாத சுமித்ரா அவள்பாட்டுக்கு தொடையில் தலைவைத்து படுத்து ஏறக்குறைய தூங்கியதுபோலவே வந்தாள். சுமன் அதற்காகவே ஜென்மம் எடுத்தது போல் அவளைத்தாங்கிக் கொண்டு காதலிக்க நேரமில்லை படத்தைப் பார்த்துக் கொண்டுவந்தான்.

மடியில் படுத்திருப்பதைப் பற்றியும், முதல் சுற்றுலாவில் இருவரும் சேர்ந்து சைக்கிள் ஓட்டியது பற்றியும் வார்த்தை விளையாட்டில் வந்தபோது நக்மா பொங்கி எழுந்தாள். நக்மா எங்கள் கல்லூரியின் பெண்ணீய வாதிகளில் ஒருத்தி அவளையும்கூட ஒருநண்பன் காதலித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனுடன் நக்மாவும் சேர்ந்து சைக்கிள் ஓட்டியிருக்கிறாள். எங்களின் கண்ணில் நக்மாவும் நக்மாவின் நண்பனும் எங்கள் கண்களில் தட்டுப் படவே இல்லை. எங்கள் கண்ணில் மட்டுமல்ல.. சேட்டைகளின் கண்களில் கூட தட்டுப் படவில்லை.

நக்மா பொங்கிஎழுந்த உடன் அவளோடு சேர்ந்து சில பெண்களும் சேர்ந்து வார்த்தை விளையாட்டுக்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க ஆரம்பித்தனர். பெண்களை ஒரு பொருட்டாகவே மதிப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் ஆபாசமாக பேசுவதாகவும் குற்றங்களை அடுக்க ஆரம்பித்தனர். வார்த்தை விளையாட்டில் ஏற்கனவே ஈடுபட்டு வந்த பெண்களும் அவர்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க நக்மா கூட்டம் மேலும்மேலும் பெரிய குரலில் சண்டையிட ஆரம்பித்தனர். அவர்களுக்குள் சமாதானம் வராத சூழலில் நாங்கள் த்லையிட்டு அமைதிப் படுத்தினோம்.

ஒரு வழியாக பேருந்து பெங்களூருவை அடைந்தது. அங்கே மதிய வேளையில்
பெங்களூருவில் லாக்பாக் தோட்டத்தை சென்றடைந்தோம்.

வழக்கம்போல் நாங்கள் கெம்ப கௌடாவைப் பற்றியும் ஹைதர் அலி புராணம் பற்றியும் கிடைக்கும் துண்டு பிரசுரங்களையும் குட்டிப் புத்தகங்களையும் வாங்கி வைத்துக் கொண்டு கடலை போடுவதற்கான குறிப்புகளை எடுக்க ஆரம்பித்தோம். எங்கள் கல்லூரி வாழ்க்கை இவ்வாறு குறிப்பெடுப்பதிலேயே கழிந்தது. கடலை என்பது கானல் நீராகவே அமைந்து விட்டது என்பது சென்ற நூற்றாண்டில் பொன்னெழுத்துக்களால் எழுதப் பட்டுவிட்ட ஒரு சரித்திரம் என்பதையும் இங்கே குறீப்பிட்டாக வேண்டும். தலைவர் டயபாலிக் அவர்கள் எல்லோரையும் நான்கு மணிக்குள் பேருந்துக்குள் வந்துவிட வேண்டும் என்று உத்தரவு போட்டிருந்தார்.

நாங்கள் அந்த தோட்டத்துக்குள் சென்றவுடன் கெம்பே கவுடாவும், ஹைதர் அலியும் எங்கள் நினைவுகளிலிருந்து மறைந்துவிட்டனர். அங்கெ இருந்த இயற்கை அழகை ரசிக்க ஆரம்பித்தோம். ஆங்காங்க மக்கள் இயற்கை காட்சிகளை தங்கள் கொண்டுவந்திருந்த புகைப் படக் கருவியில் பதிவு செய்ய ஆரம்பித்திருந்தனர்.நிறைய இயற்கை காட்சிகள் இயற்கையாகவே காணப் பட்டன. கோயமுத்தூரில் இது போன்ற இயற்கைக் காட்சிகள் தென்படாது என்ற சூழலில் மக்களின் ஆர்வம் மிக அதிகமாக இருந்தது. கடலை போட வைத்திருந்த குறிப்புகளை நாங்கள் சுத்தமாக மறந்துவிட்டிருந்தோம். சில மணிநேரங்கள் ரசித்த பின்னர் டயபாலிக் இன் உத்தரவுக்குப் பணிந்து நாங்கள் அனைவரும் பேருந்துக்கு திரும்பியிருந்தோம்.

புற்ப்படும் சூழலில்தான் தெரிந்தது சுமித்ரா உட்பட இரண்டு பெண்களைக் காணவில்லை. கொஞச நேரம் காத்திருந்தோம். நக்மா எழுந்து தான் போய் தேடிவருவதாக தனது தோழியுடன் கிளம்பினாள். ஏற்க்குறைய 250 ஏக்கர் பரப்பளவும் பல இடங்களில் வாசல்களும் கொண்டது லால்பாக் பூங்கா..

பதினைந்து இருபது நிமிடம் போயிருக்கும். சுமித்ரா மற்றும் தோழியும் திரும்பவில்லை. நக்மா மற்றும் தோழியும் திரும்பவில்லை.

பேருந்துக்குள் இருந்த இரண்டு எள் களும் எண்ணெய்களுக்காக காய ஆரம்பித்தன..,

======================================================

தொடரும்.... தொடரும்..................................

Thursday, June 4, 2009

மறந்தே போச்சு ரொம்ப நாளாச்சு; மடிமேல் விளையாடி...

மறந்தே போச்சு ரொம்ப நாளாச்சு;
மடிமேல் விளையாடி .....,

பாடல் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது, கல்லூரி விடுதிக்குள் சுற்றுலாப் பேருந்து நுழையும்போது.., கல்லூரியில் சில மாணவர்கள் இப்படித்தான், எந்த ஆண்டு வெளிவந்தது என்றே தெரியாத படங்களிலிருந்து பாடல்களை அவ்வப்போது கேட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். மூன்று நாள் சுற்றுலா சென்று வந்த பின் எங்களுக்கு மிகப் பெரிய அனுபவம் கிடைத்தது போல இருந்தது. உண்மையில் நாங்களும் சீனியர் மாணவர்களாக மாறிவிட்ட ஒரு உணர்வு சுற்றுலா சென்று வந்த பின் தான் வந்தது என்று சொல்லலாம்.

====================================================

இந்தக் கதையின் முந்தைய பாகங்களை

நெஞ்சுக்கு நடுவில் தொங்கிய வாக்மேன்


சுட்டியைச் சுட்டுவதன் மூலம் படித்துக் கொள்ளமுடியும்.
===========================================================

வந்த உடன் எங்களது மூட்டை முடிச்சுகளைக் கொண்டுவந்து இறக்கிவிட்டு படுக்கலாம் என்று நினைத்தோம். அப்போது மகளிர் விடுதியில் இருந்து தொலைபேசி அழைப்பு. பேருந்திலிருந்து இறங்கும்போது சக மாணவி ஒருவரின் கைப் பை தவறிவிட்டதாம். உடனடியாக அதனை மீட்டுத் தருமாறு கேட்டுக் கொண்டார். நாங்களும் அந்த தூக்கக் கலக்கத்தில் சக மாணவர் ஒருவரின் இருசக்கர வாகனத்தை கடன் வாங்கிக் கொண்டு பேருந்து வாடகைக்கு கொடுத்த நிறுவனத்தை அடைந்தோம். அங்கு பணிமனைக் காப்பாளர் தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்தார். அவரை எழுப்பி வந்த விஷயத்தைச் சொன்னோம். அவரும் உள்ளே விட்டார். உரிய நபர்களைச் சந்தித்து வந்த காரியத்தைச்சொன்னதும் நாங்கள் சென்ற வண்டியை சோதனையிட அனுமதித்தார்கள். பேருந்துக்குள் சென்று சல்லடையாக தேடிய பின் சக மாணவியின் கைப்பை கிடைத்தது.

அதனை பத்திரமாக ஆண்கள் விடுதிக்குக் கொண்டுவந்து சேர்த்தோம். மறுநாள் பெற்றுக் கொள்வதாக சகமாணவி சொல்லிவிட்டார்.

நாங்கள் மூட்டை முடிச்சுக்களுடன் தூங்கு விட்டோம். மதிய நேரத்தில் மருத்துவமனையிலிருந்து மாணவர்களை அழைத்துவரும் பேருந்து வந்து எங்களை துயில் எழுப்பியது. எழுந்து வந்து எங்களைப் பார்த்த சீனியர் மாணவர்கள் உற்சாக குரல் எழுப்பினார்கள் உறக்கமும் கலைந்தது.

அப்போது தான் இங்கிலீஸ் குப்பன் அந்த பெண்கள் கைப்பையைப் பார்த்தான். இதைப் போய் எங்கடா சுட்டீங்க.., பார்க்கவே கேவலமா இருக்கு..?

சக மாணவியுடைய்து . வண்டியில் தவற விட்டுட்டாளாம். போய் மீட்டுவந்திருக்கிறோம்.... என்று சொன்னதும்
"இது அதவிடக் கேவலமா இருக்கு" வெடித்தான் இங்கிலீஷ் குப்பன். பின்னே சுமித்ரா அவனைக் கெட்ட வார்த்தையில் திட்டியதைப் பொறுக்க முடியாமல் சண்டக்குக் கிளம்பியவன் ஆயிற்றே.., அவனைப் படாதபாடு பட்டு சமாதானப் படுத்திக் கூட்டிவந்தோம்.

வரவர பொண்ணுக என்னசொன்னாலும் ஆடுறீங்கடா..,

மொத்த சுற்றுலாவிலும் பெண்கள் எங்களிடம் பேசிய வார்த்தைகளை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். எங்கே தண்ணி கிடைக்கும்? பஸ் எப்போ புற்ப்படும்? நாங்க முன்னாடிப் போய் உட்கார்ந்துக் கொள்கிறோம். இது எந்த ஊர்? போன்ற வாக்கியங்களைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால் எதுவுமெ பேசியதாகத் தோன்றவில்லை.

பேசிக் கொண்டே குப்பன் கைப்பையைத் திறந்தான். அதில் சீப்பு, கைக்குட்டை, மொத்தம் ஐம்பது ரூபாய்க்குள் வரும் அளவிற்கு ரூபாய் நோட்டுகளும் சில்லறைகளும் மற்றும் சில சாக்லெட் காகிதங்கள்..

ஏண்டா இந்த பொக்கிஷத்துக்கா நடுராத்திரில ஓசி வண்டி வாங்கிட்டு பொட்ரோல் போட்டுக்கிட்டு ஊர் சுத்துனீங்க..,
குப்பனின் வார்த்தைகளில் உண்மை ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது.
மாலை நேரத்தில் சுமன் அந்தப் பையைக் கொண்டு போய் மகளிர் விடுதியில் சேர்த்துவிட்டு நடுராத்திரில் காந்திபுரம் போய் சுற்றிய கதை, காவலரிடம் பேசிய வசனம், வண்டியில் தேடிய திரைக்கதை எல்லாவற்றையும் அளந்துவிட்டுக் கொண்டிருந்தான். இதெல்லாம் பிற்காலத்தில் எங்கள் கூடவே இருந்தும் கல்லூரியில் செட்டில் ஆன ஒரு ஜீவராசியின் இன்னொரு பாதியிடமிருந்து எங்களுக்குக் கசிந்தது.

சில மாதங்களில் கல்லூரியில் ஆண்டுவிழா நடந்தது. ஆண்டுவிழாவில் புதுமையாக முதலாமாண்டு மாணவர்களும் கலந்து கொள்ளவேண்டும் என்றும் அப்போதுதான் அனுமதி வழங்கப் படும் என்றும் முதல்வர் சொல்லிவிட்ட காரணத்தால் முதலாமாண்டு மாணவர்களும் கல்ந்து கொள்ள தயாராக இருந்தனர்.

விடுதி மாணவர்களான நாங்களும் முதலாமாண்டு மாணவர்களாக இருந்தபோது ஆண்டு விழாவில் கலந்து கொண்டோம். ஆனால் நாங்கள் அதில் வண்ணக் காகிதங்கள் ஒட்ட, மேசை நாற்காலிகள் நகர்த்திப் போட, குளிர் பானங்கள் உடைத்துக் கொடுக்க போன்ற மிக முக்கியமான விருந்தோம்பல் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருந்தோம். அதே நேரத்தில் கலை நிகழ்ச்சிகளில் என்னவகையான நிகழ்ச்சிகள் எப்படி நடக்கின்றன என்பது போன்றவைகளை கூடவே இருந்து ரசித்ததில் ஒரு வகையில் எங்களுக்கு கொஞ்சம் கல்லூரி விழாஞானம் இருப்பதாகவே எங்களுக்குத் தோன்றியது.

மக்ளிர் குழுவில் எட்டு எட்டு பேராக மூன்று குழுவினர் குழு நடனம் ஆடுவதாக முடிவெடுத்திருந்தனர். அவர்களுக்கு எடுபிடி வேளை செய்ய அதைப் போல மூன்று மடங்கு ஆட்கள் சேர்ந்து கொண்டு நடன ஒத்திகை பார்க்க ஆரம்பித்தனர். பாட்டுக்குப் பாட்டு, பேச்சுப் போட்டி , ஆங்கில வகையறாக்கள் போன்ற மேடை போட்டிகளுக்கு மாணவர்கள் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர்.

அவை இல்லாமல் கோலப் போட்டி, ஓவியப் போட்டிகளும் , கதை , கட்டுரைப் போட்டிகளும் நடக்க இருந்தன.

விளம்பரம் உருவாக்கும் போட்டி, பல்சுவை நிகழ்ச்சிகளுக்கு இணையாக எங்கள் கல்லூரியில் நடைபெறும். ஒரு குறிப்பிட்ட தலைப்பு, அல்லது தயாரிப்பைக் கொடுப்பார்கள். அதற்கு பத்து நிமிடங்களுக்கு நாம் விளம்பரம் தயாரிக்க வேண்டும். எதுவும் இதுவரை வெளிவராத வகையில் மனம் கவரும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும்.

அதி லொரு விளம்பரத்திற்கு ஒரு பெண்பாத்திரம் நடந்துவந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. நடன் ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பெண்களைக் கேட்டபோது தங்களுக்கு நடிப்பெல்லாம் ஒத்துவராது என்று கூறிவிட்டார்கள்.

பரவாயில்லை. உங்கள் துப்பட்டாவை மட்டும் கொடுத்தால் போதும் அதைவைத்து சமாளித்துக் கொள்வோம். என்று இங்கிலீஷ் மென்மையாகக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தான். வழக்கம்போல் புரட்சிப் பெண்கள் அதற்கு எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துக் கொண்டிருந்தனர். பேசாமல் அந்த துப்பட்டாவை காசு கொடுத்தே வாங்கி இருக்கலாம்; சிக்கன நடவடிக்கையாகவோ அல்லது ஊழ்வினை காரணமாகவோ இங்கிலீஷ்குப்பன் அவ்வாறு கேட்டுவிட்டான்.

சுமித்ராவும் ஆட்டக் குழுவில் இடம்பிடித்து இருந்தாள். அவளது கருப்புக்கலரில் சற்றுப் பெரிய சைஸ் துப்பட்டாவை ஒரு ஓரமாக எடுத்துவைத்துவிட்டு நடன பயிற்சி மற்றும் ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள்.

விதி விளையாடியது. இங்கிலீஷ் ஓரமாக கிடந்த துப்பட்டாவை எடுத்துக் கொண்டு இதை எடுத்திட்டுப் போறேன்,. யாரோடதா இருந்தாலும் மறந்திடுங்க..

என்று அவனுக்கே உரித்தான பாணியில் சொல்லிக் கொண்டே அந்த துப்பட்டாவை எடுக்கப் போனான். கால்பந்து போட்டியில் கோல்விழாமல் தடுக்க ஓடிவரும் கோல்கீப்பரைப் போல சுமித்ரா ஓடிவந்து அவளது துப்பட்டாவை எடுத்துக் கொண்டு யார் துப்பட்டாவை யார் எடுப்பது என்று சொல்லிவிட்டு மிக பயங்கரமாக முறைத்தாள்.

அதைப்பார்த்த இங்கிலீஷ் கடுமையாக கோபம் கொண்டான். ஏற்கனவே இருவருக்கும் நடுவில் அணைப் போட்டு அடைத்து வைக்கப் பட்டிருந்த கோபவெள்ளம் போங்கி கொண்டுவந்தது. பலத்த வாக்குவாதங்களுக்குப் பின் இங்கிலீஷ் சபதம் போட்டான்.

யார் தடுத்தாலும் சரி.., எனது நிகழ்ச்சியில் இந்த கருப்புத் துப்பட்டாவை உபயோகப் படுத்தியே தீருவேன்.

இங்கிலீஷ்குப்பன் இவ்வாறு சபதம் எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் போது

சுமன் தனியாக உஷாவிடம் கடலைப் போட்டுக் கொண்டிருந்தான்..,
==========================================================

தொடரும்>>>>>>>>>>>>>

=========================================================

முதல் பாகத்தில்

எங்களில் முதலில் திருமணம் ஆனது சுமித்ராவிற்குத்தான். இன்னும் பயிற்சிக் காலத்தில் நாங்கள் அனைவரும் இருந்ததால் சுமித்ராவின் திருமணத்திற்கு எல்லோரும் சென்றிருந்தோம். மணமக்களுக்குப் பரிசுகளை நாங்கள் கொடுத்தபோது சுமித்ராவின் கணவர் சுமன்குமாரைப் பார்த்து கேட்ட கேள்விதான் எங்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

"ஏன் இந்தப் பையன் மட்டும் இவ்வளவு சோகமாய் இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்.

"அடப்பாவி மணமேடையில்கூட என் வாழ்க்கையில் விளையாடுகிறாயா" என்று சொன்னாள் சுமிதரா.

--------------------------------------------------------------------------
இந்தக் கதை சுபமாகத்தான் முடியும். அதனால் தைரியமாகக் கதையை தொடர்ந்து படிக்கலாம்

வார்த்தைகளை புதிதாய் படிப்பவர்களுக்கு நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்.

Wednesday, May 13, 2009

சுமித்ராவின் சரித்திரம் பக்கம்- 4

ஜூனியர் மாணவியைக் காட்டி விசாரித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்த சுமித்ரா என்ன நினைத்தாள் என்று தெரியவில்லை.., அவளைப் பார்த்து வியர்த்தது உண்மையில் இன்று நினைத்தாலும் நகைச்சுவையாகத்தான் இருக்கிறது. அப்போதுதான் இரண்டாம் ஆண்டு போயிருந்ததால் முதலாமாண்டில் அனைவரையும் பார்த்து பயப் படும் நிலமை மாறாத சூழல் இருந்ததால் சுமித்ராவைப் பார்த்து கூட பயப்பட நேர்ந்தது ஒரு நகைச்சுவைதான்.

ஜூனியர் மாணவன் மறுநாள் முழுவிவரமும் தருவதாகக் கூறினான்.

=================================================

கதையின் முதல் பகுதி "அடப்பாவி மணமேடையில்கூட


இரண்டாம் பகுதி நண்பர்கள் என்றும் சொல்லலாம்

மூன்றாம் பகுதி இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமா?

சுட்டிகளைப் பயன்படுத்தி படித்து மகிழுங்கள்.

=========================================================

மறுநாள் அன்று அந்த ஜூனியர் மாணவன் முழு பயோ டேட்டாவுடன் வந்து நின்றான். எனக்கே ஆச்சரியமாய் இருந்தது. சீனியர் மாணவர் கேட்டார் என்று ஏறக்குறைய மிரட்டி முழு விவரங்களும் வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டான். பின்னாளில்தான் தெரிந்தது சீனியர் கேட்டார் என்றே நிறைய மாணவிகளின் முழுவிவரங்களையும் வாங்கி வைத்திருக்கிறான். எத்த்னை பேருக்கு என்னைக் காட்டி விவரங்கள் வாங்கினானோ தெரியவில்லை.

அந்தப் பெண்ணின் பெயர் உஷா..., அதில் கிடைத்த விவரங்களை அவ்வப்போது பகிர்ந்து கொள்ளுவோம்.

உஷாவிற்கும் சுமனுக்கும் உள்ள நட்பு அது பாட்டுக்கு வளர்ந்து கொண்டுதான் இருந்தது.

இப்போதெல்லாம் ஜூனியர் மாணவர்களிடம் மற்ற மாணவர்கள் டாப்-10 பெண்களை அடிக்கடி கேட்க ஆரம்பித்திருந்தனர். முதல் கால கட்டங்களில் டாப்-10 பட்டியலில் இல்லாத உஷா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இடம் பிடித்தாள். அதுவும் சுமன் இருக்கும் இடங்களில் இது கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது. விடுதி உணவகத்தில் ஒரு மேசையில் சுமன் இருக்கும் நேரத்தில் மற்ற மேசையில் இந்தக் கேள்வி வந்தால் உஷா முதலிடம் பிடிக்க ஆரம்பித்தாள்.

அவள் உண்மையிலேயே சூப்பர் ஃபிகர் என்று நினைத்த மூத்த மாணவர்கள் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது உடற்கூறியல் அறுவை அறை மற்றும் வகுப்பறைப் பக்கங்களில் தென்பட ஆரம்பித்தார்கள். சரமாரியாக அனைத்து மாணவர்களாலும் அவள் பெயர் உச்சரிக்கப் பட்டதால் அவளை உண்மையிலேயே ஃபிகர் என்று நினைத்துவிட்டனர்.

ஏறக்குறைய புடவை கட்டிய ரம்பாவும் மகேஷ்வரியும் கலந்த உருவம் மஞ்சள் வண்ண ரிப்பன் கட்டி முகப்பூச்சிப் பவுடர் இல்லாமல் கோட் வேறு அணிந்து 40 கிலோவில் ஒரு மங்கை. அவளை அழகி சென்று சொல்லி எல்லோரும் ஏமாந்து கொண்டிருந்தனர். அதற்குக்காரண்ம சுமந்தான் என்ற விவரம் தெரியத் தெரிய சுமன் உஷா விவகாரமும், சுமன் சுமித்ரா விவரமும் கல்லூரி முழுவதும் பரவ ஆரம்பித்தது.


கல்லூரியின் முன்பகுதியில் உள்ள பிள்ளையார் கோவிலில் உட்கார்ந்து ஊர் திரும்பும் பெண்களிடம் சீடை, முறுக்கு போன்ற பொருட்களை கப்பமாக வாங்கும் கூட்டம் ஒவ்வொரு ஞாயிறு அன்றும் கூடியிருக்கும். நாங்களும் சீனியர் ஆகிவிட்டதால் அந்த பிள்ளையார் கோவிலில் ஒரு தூணைப் பிடித்து உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தோம். ஒவ்வொரு பெண்ணிடமும் இருக்கும் திண்பண்டங்களை வாங்கிக் கொண்டிருந்த எங்களுக்கு புரையேற ஆரம்பித்தது. திரும்பிப் பார்த்தால் சுமன் உஷாவுடன் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான். நாங்கள் எங்கள் வகுப்பு மாணவிகளிடம் பேசுவதற்கு பயந்து கொண்டிருந்த போது சுமன்..., உஷாவுடன் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தான்.

அப்படியே பிள்ளையார் கோவில் தூணுக்குப் பின்னால் அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டோம்.. சுமன் பாதுகாப்பாக உஷாவை கல்லூரி விடுதிக்கு அழைத்துச் சென்றான். கடுப்பான நாங்கள் யமகாவை எடுத்துச் சென்று ஜோடியை வழிமறித்து வழிபறியை ஆரம்பித்தோம். நாங்கள் அவளிடம் பெயர் கேட்டுவிட்டு சுமனிடம் பூவே உனக்காக படத்துக்கு போகலாமா.., உள்ளத்தை அள்ளித்தா பார்க்கலாமா என்று வெட்டியாக பேச ஆரம்பித்தோம். சுமன் நெளிந்து கொண்டிருக்கும் போதே சுமித்ரா அந்த இடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தாள். வீட்டிலிருந்து விடுதி நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தவள். வழியில் இருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்து உள்ளே நுழைந்துவிட்டாள். உஷாவைப் பிரித்து விடுதிக்கு அனுப்பி விட்டு எங்களுடன் பேச ஆரம்பித்தாள்.

சுமனைப் பார்த்து என்ன நீயும் இவனுகளோட சேர்ந்துவிட்டாயா என்று கேட்டாள்.

சுமன் புரியாமல் விளிக்க இவனுக( நாங்கள்தான்) எல்லாம் ரொம்ப நாளா உஷா பின்னாடி சுத்திட்டு இருக்கானுக. நானும் ரொம்ப நாளா கவனிச்சிட்டு இருக்கேன். இன்னைக்கு நீயும் கூட்டணி அமைச்சிட்டே..

சுமன் ரொம்பவும் நல்ல பிள்ளை போல தலையாட்டிக் கொண்டிருந்தான். நாங்கள் விடுதிக்கு திரும்புவதாகச் சொன்னவுடன் சுமித்ரா கொண்டுவந்த பையிலிருந்து ஒரு பார்சலை எடுத்து சுமனிடம் கொடுத்து இது உன்க்காக என்றாள். இவனுகளுக்கும் கொஞ்சம் கொடுத்துவிடு என்று பெரிய மனத்துடன் சொன்னாள்.

பார்சலில் இருந்த பலகாரங்கள் எங்களுக்கு பாரமாய் சாப்பிடுவதற்கு முன்பே தொண்டையில் நின்றது.

===============================================================

தொடரும்......................................................

அடுத்த பகுதி

ஒருத்திக்கு எத்தனை பேர்டா லவ் லெட்டர் கொடுப்பீங்க?

வந்துவிட்டது.

Tuesday, May 12, 2009

சுமித்ராவின் சரித்திரம்- பக்கம்3

சுமிதராவும் சுமனும் ராசியாகி விட்டதால் அவர்களுக்கிடையேயான மெல்லிய பெயர் தெரியாத உறவை பிரித்த குற்ற உணர்ச்சி எங்களுக்கு விலகி இருந்தது. இருந்தாலும் அவர்களுக்கிடையே என்ன உறவு என்று தெரிந்துகொள்ள மிகவும் ஆவலுடன் இருந்தோம்.
=============================================

சுமித்ராவின் திருமணத்தன்று நடந்த நிகழ்ச்சிகளையும் பின்னோக்கிச் சென்று கதையின் துவக்கத்தினையும் தெரிந்து கொள்ள இந்தச் சுட்டியைச் சொடுக்குங்கள்.

======================================================

முதலாமாண்டு சுற்றுலா முதல் முதலாமாண்டு தேர்வுவரை நடந்த கதையை தெரிந்து கொள்ள இந்தச் சுட்டியைப் பயன்படுத்துங்கள்

=====================================================

முதலாமாண்டு முடிந்து அடுத்த ஆண்டில் நுழைந்தபொது எங்களுக்கு சுமன் சுமித்ரா விஷயம் மறந்து போயிருந்தது. சில நாட்களில் புதிய முதலாமாண்டு மாணவர்கள் வரத் தொடங்கினர். புதிய மாணவிகள் பலரும் எங்களுக்கு அழகாகத் தெரிய ஆரம்பித்திருந்தனர். ( ஒவ்வொரு ஆண்டும் அதே எண்ணம் தோன்றியது பிற்காலச் சரித்திரம்)

இரண்டாம் ஆண்டு மாணவர்கள் (பாடத்திட்டப்படி first senior) தலையை அறுத்து பாகங்களைக் கற்றுக் கொண்டிருந்தபோது புதிய முதலாமாண்டு மாணவர்கள் பாதத்தைக் கிளித்து நரம்புகளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது சுமன்,சுமத்ரா 10வது மேசையிலும் நான் பதினொன்றாவது மேசையிலும் இருந்தபோது ஏழாவது மேசையில் செயல்வழிக் கற்றலில் இருந்தவ நண்பன் லேசாக சைகை செய்தான். ஏதோ கொஞ்சம் புரிவது தோன்றினாலும் முழுவதும் புரியவில்லை. தலையை பக்கத்து மேசையை நோக்கித் திருப்பியதில் சுமனின் பார்வை பனிரெண்டாவது மேசையை நோக்கி பார்வையை வீசிக் கொண்டிருந்தான். பக்கத்தில் சுமித்ரா என்னவோ படித்து சொல்லிக் கொண்டிருக்க இன்னொரு நண்பன் கழுத்தை அறுத்து நரம்புகளையும் சதைகளையும் ஒவ்வொன்றாகப் பிரித்துக் காட்டிக் கொண்டிருந்தான்.

ஒன்றும் விழங்கவில்லை. ஒருவேளை அந்த மேசையைத் தாண்டியிருக்கும் விரிவுரையாளர்கள் ,பேராசிரியர்களின் அறையையே பார்க்கிறானோ என்றுதான் நினைத்தோம். இருந்தாலும் எங்களது கண்காணிப்பு பிரிவுக்குள் சுமன் வந்தான். அப்படியே சுமித்ராவும் எங்களது கண்காணிப்புக்குள் வந்தாள். அறுவை அறையில் நிரம்பி இருந்த மாணவர்களுக்கு மத்தியில் நாங்கள் அவர்களை கண்காணிப்பது பெறும்பாலும் அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.

முதல் நாளில் எங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. சுமித்ராவும் சுமனும் எங்கேயும் தனியே சந்தித்தது போல தோன்றவில்லை.

இரண்டாம் நாள் மதிய இடைவேளை நேரம் அலுவலகம் நோக்கி சுமன் சென்றுகொண்டிருட்ந்தான். அவனைப் பின் தொடர்ந்தோம். அவன் அறியாமல்..,

நேராக ஜூனியர் மாணவர்களுக்கு வகுப்புகள் நடந்து கொண்டிருந்த இடம் நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தான். ராக்கிங் போன்ற விஷயங்களிலெல்லாம் ஈடுபடும் மனோவலிமை அவனுக்கு கிடையாது. அப்படியே இருந்தாலும் அவன் தனியே போவது...,


போனவன் சற்று தயங்கி நின்றான். நாங்களும் அவனுக்கு ஒரு பத்தடி தள்ளி அங்கிருக்கும் செடிகளையும் இந்தப்பக்கத்தில் உடைந்து கொண்டிருக்கும் சுவற்றுச் சுண்ணாம்பினையும் ரசிக்க ஆரம்பித்தோம்.

அப்போது அவனை நோக்கி ஒரு பெண் நடந்து வர ஆரம்பித்தாள். நாங்களும் எங்களை தாண்டிவந்த ஒரு ஜூனியர் மாணவனை மடக்கி நிறுத்தினோம். அந்தப் பெண் சுமனுடன் பேச ஆரம்பித்தாள் ஒரு ஜூனியர் மாணவி சீனியர் மாணவனுடம் பேசுவது போல் தோன்ற வில்லை. இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமா? எங்களுக்கு ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை.

எங்களிடம் சிக்கிய மாணவனிடம் விசாரித்த போது இது கடந்த ஒரு வாரமாக நடப்பதாகத் தெரிந்தது. அந்தப் பெண்ணின் பெயர் ஊர் ஆகியவற்றை விசாரிப்பதற்கும் புதிய மாணவன் என்னை ஒன்னும் பண்ணாதீங்க சார் என்று அழ ஆரம்பித்து விட்டான். இத்தனைக்கும் அவனிடம் சுமனின் திருவிளையாடலை மட்டுமே ஒரு தகவல் சேகரிக்கும் நோக்கில் ஒரு கெஞ்சலுடனேதான் விசாரித்தோம். அதற்குள் ராக்கிங் பயத்தில் அவன் அழ ஆரம்பித்தான். பேராசிரியர்கள் யாராவது பார்த்துவிட்டால் வம்பாகிவிடுமே என்று அவனை அனுப்பி விட்டோம்.

மறுநாள் உடல்கூறு அறுவை அரங்கிற்கு வந்த உடனே அந்த பெண்ணைத் தேடியதில் அவள் பனிரெண்டாம் மேசையில் இருந்த பிணத்தின் காலினை கத்தியை வைத்து கிழித்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போதே எனது மேசையில் இருந்த இளையோனிடம் அந்தப் பெண்ணைக் காட்டி விசாரிக்க ஆரம்பித்தோம். சுமன் பார்த்துவிட்டோலும் பிரச்சனைதான். யாராவது பேராசிரியர்கள், விரிவுரையாளர்கள் பார்த்தாலும் தொல்லைதான் என்ற சூழ்நிலையில் நாங்கள் அவனிடம் விசாரித்தது ஏதோ முதலாமாண்டு மாணவன் முதல் நாள் வகுப்பு அறைக்குள் நுழைந்தது போல் இருந்தது.

அப்படி இப்படி பார்த்துக் கொண்டே விசாரித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் சுமித்ரா எங்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். என்னையும் அந்த ஜூனியர் பெண்ணையும் மாறி மாறிப் பார்த்தாள்.

எனக்குக் கொஞ்சம் வியர்க்க ஆரம்பித்தது.

======================================================

அடுத்த பகுதி
ஃபிகர் இல்லடா.., ஃபிகர் மாதிரி சுட்டியை தட்டி படித்து மகிழலாம்

Wednesday, May 6, 2009

சுமித்ராவின் சரித்திரம்- பக்கம் 2

முன்கதை:-சுமித்ராவின் திருமணத்திற்கு வாழ்த்துச் சொல்ல நாங்கள் சென்றிருந்தோம்.அப்போது சுமித்ராவின் கணவர், சுமனை பார்த்து ஏன் சோகமாய் இருக்கிறார் என்று கேட்டவுடன்



"அடப்பாவி மணமேடையில்கூட என் வாழ்க்கையில் விளையாடுகிறாயா" என்று சொன்னாள் சுமிதரா.
==========================================================


என்னதான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது? ஏன் அவ்வாறு சுமித்ரா நடந்து கொண்டாள்? முதல் பகுதியைப் படிக்க .....இங்கே சொடுக்குங்கள்
=============================================================

முதலாமாண்டு சுற்றுலாவில் மாணவர்கள்
சுமன் இங்க வாடா.................. உன்சீட் ரெடி....................

என்று உற்க்க சப்தமிட்டனர்.

சுமன் வந்த உடன் சுமித்ரா கூறினாள் உன்னையும் என்னையும் தப்பா பேசுறாங்க நீ வேற சீட்டுக்குப் போ.......

===========================================================

இனி அடுத்த பாகம்........,

சுமித்ரா அவ்வாறு கூறிய உடன் சுமன் நகர்ந்து வேறு இருக்கைக்குச் சென்றுவிட்டான். எதையோ எதிர்பார்த்து இருந்தவர்களுக்கு அவன் அமைதியாக இடத்தை மாற்றிச் சென்றது கொஞ்சம் ஏமாற்றமாகத்தான இருந்தது. சிறிது நேரம் பேருந்தில் கடும் அமைதி நிலவியது.

பேருந்து புறப்பட்ட உடன் ரங்கீலா பாடல்கள் கேட்க ஆரம்பித்தன. வட நாட்டு மாணவியர் ஆட ஆரம்பித்த உடன் அனைவரும் கைதட்ட தொடங்கினர். இரண்டு இருக்கைகள் தள்ளி மற்ற மாணவர்களும் ஆடத்துவங்க சூழ்நிலை மாறியது.


சுமன் சுமித்ரா விஷயம் மற்றவர்கள் நினைவுகளிலிருந்து மறந்து போனது. அவ்வப்போது சுற்றுலா பற்றியும் அதில் செட்டில் ஆனவர்கள் பற்றியும் வரும்போது பழம் வாங்கியவர்கள் பட்டியலில் சுமன் பெயரும் அடிபடும். வாங்கிக் கொடுத்ததாக எங்களையும் சொல்லும் போது லேசான குற்ற உணர்ச்சி ஒன்று எட்டிப் பார்க்கும். மற்ற நேரங்களில் அந்த நிகழ்ச்சியே எங்கள் நினைவிலிருந்து மறந்து போனது. பொங்கல் விடுமுறை முடிந்து நாங்கள் படிக்க ஆரம்பித்தோம்.

anatomy physiology புத்தகங்களும் மார்க்கர் பேனாக்களும் எங்களின் வாழ்க்கையில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. அதில் மிளிரும் மைகொண்டு புத்தகம் பூராவும் கோடு போட்டு படித்ததாக காட்டிக் கொண்டிருந்தோம். புத்தகத்தில் கோடு போடாத பகுதி என்பதே தேடிக் கண்டுபிடிக்கும் படியாக அத்தனை வரிகளும் அடிக் கோடு அல்லது அதன்மேலேயே கோடு போட்டுப் படிக்கப் பட்டன.

தேர்வு நாட்களில் காதலர்களைப் பற்றியும் மாணவிகளைப் பற்றியும் எந்தவித ஆராய்ச்சியும் இல்லாமல் காலங்கள் ஓடியது. அநேகமாக இந்த ஆராய்ச்சிகள் இல்லாத தேர்வுக்கு முந்தய விடுப்பு காலம் அதுவாகத்தான் இருக்கும். தேர்வுக்கு ஆங்காங்கே மாணவர்கள் படிக்கும்போது அவ்வப்போது பொழுதுபோகாமல் செய்த ஆராய்ச்சிகளில் சில இந்த கதையில் சொல்லப் பட்டுள்ளது.சொடுக்குப் படித்துக்கொள்ளூங்கள்

தேர்வு நாட்கள் வந்தது. எங்களுக்குள் கதை எழுதும் திற்மையும் ஆங்கிலத்தில் வாக்கியம் அமைக்கும் திற்மையும் நிறையவே மறைந்திருக்கிறது என்பதை தேர்வு நாளன்று எங்களுக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது. தேர்வறையில் எழுத ஆரம்பித்திருந்தோம். ஒரு மணிநேரத்திற்குப் பிறகு திடீரென சிந்தனையில் ஒரு அடைப்பு. கருத்துக்கள் வெளியே வரமால் தடுமாறியபோது பக்கத்தில் யாரிடமாவது உதவி கிடைக்குமா என்று ஆராந்தபோது சுமித்ராவும் சுமனும் அந்தக் கால கங்கூலியும் டெண்டுல்கரும் போல கூட்டணி அமைத்து தேர்வெழுதி கொண்டிருந்தனர். சுமித்ராதான் கங்கூலி என்பது எங்களுக்கு பின்னாளில் தெரியவந்தது.

உச்சத்தலையில் இறங்கிய அந்த அதிர்ச்சியில் ஒரு அரை மணிநேரம் தேர்வெழுதவே முடியவில்லை. தேர்வறை மேற்பார்வையாளரே வந்து தேர்வறையில் தூங்கக் கூடாது என்றுகூறி தேநீர் குடிக்கச் சொல்லி ஒருவழியாக வெளியே வந்தேன்.

தேர்வறையைவிட்டு வெளியே வந்த போது ஒரே பிணத்தை அறுத்துக் கற்றவர்களும், ஒரே மேசையில் சோதனைகள் செய்தவர்களும் தேர்வுக் கேள்விகளுக்கு பதில்களை ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து கொண்டபோது அது சாதாரண நிகழ்வாகவே தோன்றியது. இருந்தாலும் சுற்றுலாவில் அநாகரிமாக நடந்து இருவருக்குமிடையே இருந்த மென்மையான உறவை ( நட்பு???) உடைத்த குற்ற உணர்வு விலகி இருந்தது போல் இருந்தது.

சாதாரண நண்பர்களாக சுமித்ராவும் சுமனும் இருப்பார்கள் என்றுதான் நினைத்தோம். அடுத்த ஆண்டில் உஷா வரும்வரை.............

===================================================


தொடரும்.

மூன்றாம் பகுதியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்குங்கள்

Tuesday, April 28, 2009

சுமித்ராவின் சரித்திரம் பக்கம்-1

மணமேடையில் சுமித்ராவின் கண்வர் அந்த கேள்வியைக் கேட்டதும் நாங்கள் மிகவும் அதிர்ச்சி அடைந்துவிட்டோம். கல்லூரி என்ற காட்டிற்குள் கட்டவிழ்ந்த கம்பளிப் பூச்சிகளாய் சுற்றியவர்கள்தான் நாங்கள். எங்களில் முதலில் திருமணம் ஆனது சுமித்ராவிற்குத்தான். இன்னும் பயிற்சிக் காலத்தில் நாங்கள் அனைவரும் இருந்ததால் சுமித்ராவின் திருமணத்திற்கு எல்லோரும் சென்றிருந்தோம். மணமக்களுக்குப் பரிசுகளை நாங்கள் கொடுத்தபோது சுமித்ராவின் கணவர் சுமன்குமாரைப் பார்த்து கேட்ட கேள்விதான் எங்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது.

"ஏன் இந்தப் பையன் மட்டும் இவ்வளவு சோகமாய் இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்.

"அடப்பாவி மணமேடையில்கூட என் வாழ்க்கையில் விளையாடுகிறாயா" என்று சொன்னாள் சுமிதரா.
..................................................................................................................................

என்ன நடக்கிறது அங்கே....

..................................................................................................................................

சுமித்ராவும் சுமன்குமாரும் எங்களுடன் கல்லூரியில் படிப்பவர்கள்தான். அடுத்தடுத்த பெயர்களாய் இருப்பதால் செயல் முறை வகுப்புகளில் அவர்கள் பெரும்பாலும் ஜோடியாக இருப்பார்கள். முதலாமாண்டில் எங்களுக்கு சதாரண்மாக எங்களுக்கு எந்த ஒரு உறுத்தலையும் அந்த ஜோடி எங்களுக்கு ஏற்படுத்த வில்லை. முதலாமாண்டு சுற்றுலாச் செல்லும்வரை...................

வழக்கமாக டேபிள்ஸ்... டேபிள்ஸ் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் சுமன்குமாருக்கு சீட் போட்டு வைத்திருந்தாள் சுமித்ரா. வண்டியில் ஏறும்போதே எங்களுக்கு பெரிய அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தது. நாங்கள் கடைசியில் ஏறி எங்களுடைய குட்டி குட்டிப் பைகளை கிடைத்த் இடத்தில் வீசிவிட்டு ஆட்டம் போட்டுக் கொண்டிருந்தபோது சுமன்மட்டும் அமைதியாக சுமித்ராவின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்துவந்தான். அந்த சுற்றுலாவில் ஆண்களும் பெண்களும் கலந்து உட்காரும் அளவு நாங்கள் நாகரிகமெல்லாம் அடைந்திருக்கவில்லை.

இன்னும் சொல்லப் போனால் உடன்பயிலும் பெண்களுக்கு பயந்தோ அல்லது மரியாதை கொடுத்தோ ஒரு ஓரமாய் ஒதுங்கிப் போய்தான் சிகரெட் பிடிக்கும் நிகழ்ச்சி கூட நடந்து கொண்டிருந்தது.

நாங்கல் இருந்த உற்சாகத்தில் எங்களுக்கு இது ஒரு விஷ்யமாகவே படவில்லை. கொடைக்கானலில் போய்சுற்ற ஆரம்பித்தோம். படகுவிடும் இடத்திற்குப் போன போதுதான் எங்களுக்கு இந்த மாற்றம் கொஞ்சம் தட்டுப் பட ஆரம்பித்தது. அந்தப் பகுதியில் நிறையப் பேர் மிதிவண்டி விட்டுக் கொண்டு இருந்தனர். ஏற்கனவே மூத்த மாணவர்கள் சொல்லி இருந்ததால் பின் இருக்கையில் அமர்ந்து வர யாராவது கிடைக்க மாட்டார்களா.. என்று பல மாணவர்களும் வலைப் போட்டு தேடிக் கொண்டிருந்தனர்.

நாங்கள் ஒரு ஓரமாக நின்று இயற்கை அழகையும் இயற்கை அழகை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த காதலர்களின் அழகையும் ரசித்துக் கொண்டிருந்தோம். அதுவே ஏதோ சொர்கத்தில் மிதப்பது போல இருந்தது.

அப்படியே திரும்பிப் பார்த்தால் சுமனும் சுமித்ராவும் ஒரே மிதிவண்டியில்........
வழக்கமாக ஒருவர் பின்னால் அமர்ந்துவர முன்னால் இருப்பவர் ஏதோ ஐஸ்வர்யாராய் பின்னால் அமர்ந்திருப்பதாய் நினைத்து மாங்கு மாங்கு வென மிதித்து வருவார். இங்கோ இருவரும் சேர்ந்து மிதித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

மற்றவர்களைப் பார்த்து புகைவிட்டே (பொறாமைப் படுவதைக் குறிக்கும் சொல்) காலத்தை ஓட்டிவந்த எங்களுக்கு இந்த ஜோடி அந்தப் புகையை நேரடியாக இருதயத்திற்குள்ளேயே கொண்டு சென்றது. மூச்சுத்திணறலில் அப்போதே சிலர் கல்யாணியிடம் தஞ்சம் புகுந்தனர் (முதலாமாண்டு அல்லவா)

ஒருவாறாக அந்தச் சுற்றுலாவில் உருவான சிலபல ஜோடிகளில் ஒன்றாக சுமன் சுமித்ரா உருவானது.

ஊர்திரும்பும் பணி துவங்கியது. இம்முறையும் சுமித்ராவின் பக்கத்து இருக்கையில் ஒரு பெரிய பை இருந்தது. நல்ல உற்சாகத்தில் இருந்த தோழர்கள்
சுமன் இங்க வாடா.................. உன்சீட் ரெடி....................

என்று உற்க்க சப்தமிட்டனர்.

சுமன் வந்த உடன் சுமித்ரா கூறினாள் உன்னையும் என்னையும் தப்பா பேசுறாங்க நீ வேற சீட்டுக்குப் போ.......

===============(தொடரும்)=====================================

இந்தக் கதை சுபமாகத்தான் முடியும். அதனால் தைரியமாகக் கதையை தொடர்ந்து படிக்கலாம்




இரண்டாம் பகுதி நண்பர்கள் என்றும் சொல்லலாம்

மூன்றாம் பகுதி இந்தப் பூனையும் பால் குடிக்குமா?
நான்காம் பகுதி ஃபிகர் இல்லடா.., ஃபிகர் மாதிரி

ஐந்தாம் பகுதி ஒருத்திக்கு எத்தனை பேர்டா லவ் லெட்டர் கொடுப்பீங்க

ஆறாம் பகுதி நான்கு பெண்களைக் காணவில்லை.

ஏழாம் பகுதி நெஞ்சுக்கு நடுவில் தொங்கிய வாக்மேன்

எட்டாம் பகுதி மறந்தே போச்சு ரொம்ப நாளாச்சு; மடிமேல் விளையாடி...

ஒன்பதாம் பகுதி தமிழ் இந்தி ஒற்றுமையை வளர்த்த ரங்கோலிப் போட்டி

பத்தாம் பகுதி இது ராக்கிங்கிற்கு ஆதரவான இடுகை அல்ல

பதினொன்றாம் பகுதி மாணிக் ஃபாத்திமாவின் துப்பட்டா

பனிரெண்டாம் பகுதி பெண்ணுரிமை காக்க வந்த ஆபத்பாந்தவன்

பதிமூன்றாம் பகுதி அங்க is போடு இங்க was போடு

பதினான்காம் பகுதி சுதேசி மாணவர்கள், விஜயதசமி,

பதினைந்தாம் பகுதி நார்த்தி ரங்கீலாவும் மண்ணின் மகள்களும்

பதினாறாம் பகுதி sweet sixteen

பதினேழாம் பகுதி மயங்கிச் சரிந்த மாணவர் தலைவி

பதினெட்டாம் பகுதி குருதி சிந்தி குடிமக்களைக் காப்பாற்றிய கொங்கு நாட்டுத்தங்கம்

பதினொன்பதாவது பகுதி உருகும் மனிதன், பேசும் தனித்தலை

இருபதாம் பகுதி டபுள் மீனிங் 


இருபத்தொன்றாம் பகுதி  நான் சுத்தமானவள் 

தொடரும்..,

Life at a Primary Health Centre - பொது சுகாதாரமும் மருத்துவமும்

படத்தை அழுத்துங்கள்

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails